Joke Renneboog, Vincent Latré, Emma Latré en Guustje

Vandaag mocht ik een presentatie geven over mijn HR-bezigheden om een nominatie te veroveren voor de Young HR Talent of the Year award.

Eerstdaags weet ik of ik een ronde verder mag en of mensen mogen stemmen op mij. Spannend dus!

Uitreiking volgt op de HRM Night 2012 van 29 maart!

De kernslogan van mijn campagne is “Elk talent telt”; ik schreef er vorige week al over.

Over het politiek talent van vrouwen wordt echter regelmatig meewarig gedaan. Vandaar de noodzaak aan “stem vrouw-campagnes” zoals die van zij-kant. Nu al meer dan 30 jaar worden dergelijke campagnes gevoerd. Al meer dan 30 jaar; het is bijna onvoorstelbaar…

De argumenten om op vrouwen te stemmen zijn nochtans niet min:

• Vrouwen moeten de kans krijgen om hun politiek talent te benutten. Er bestaat toch geen twijfel over dat zij minstens even goed dicht bij de mensen kunnen staan, weten wat er leeft, dossierkennis kunnen opbouwen, oog hebben voor onrechtvaardigheid en krom beleid en kunnen werken aan een fijne samenleving voor iedereen? Alle noodzakelijke talenten om het goed te doen in de politiek, quoi.
• De twee basisgroepen blijven vrouwen en mannen maar zij zijn nog altijd niet gelijk vertegenwoordigd in het parlement; een taalevenwicht tussen Nederlandstaligen en Franstaligen vindt men echter niet meer dan normaal. Met een fifty-fifty verdeling is de macht toch gewoon eerlijker verdeeld?
• Mensen die de burger in het parlement vertegenwoordigen, moeten die diversiteit in de samenleving weerspiegelen. Onze samenleving bestaat niet alleen uit veertigjarige mannen in maatpak.

(lees ook de Stem Vrouw-website om er meer over te vernemen)

Christine Lagarde, de Franse minister van Economie, Industrie en Werkgelegenheid had het gisteren in De Standaard nog eens over de glazen klif, de theezakjes van Eleanor Roosevelt en de waarde van diversiteit voor onze samenleving. (zie ook deze post)

Onderstaand citaat is treffend en het verwijst ook naar de slogan die ik voor mijn visitekaartjes voor deze campagne koos:

Hebben we strenge regels nodig voor de gelijkheid tussen de geslachten? Laten we liever de vrouwen beoordelen zoals we dat met mannen doen: op basis van hun daden. We moeten niet proberen de verschillen tussen vrouwen en mannen uit te vlakken, maar wel het talent van elk individu te laten bloeien.

Elk talent telt, inderdaad. De wettelijke erkenning van vrouwen is ondertussen (bijna zo goed als) een feit, rest nog de feitelijke erkenning.

Enkele memorabele hoogtepunten die bij mij persoonlijk bleven plakken, uit de speech van Caroline Gennez op meiavond in de Gentse Vooruit:

We mogen trots zijn op het verleden, maar we moeten vooral vooruitkijken. Het is nu dat de toekomst moet worden gemaakt. Het is nu dat we de toekomst van onze kinderen bepalen.

Met het kleintje in mijn buik, is dat des te relevanter.

Onze arbeidsmarkt zit niet juist in elkaar. Er wordt gemorst met talent en vaardigheden. Tienduizenden mensen worden structureel van onze arbeidsmarkt uitgesloten.

Elke dag ben ik daar gepassioneerd mee bezig op mijn werk. Net als met:

Bedrijven vragen van de overheid terecht veel: steun, regels (maar liefst niet te veel), lastenverlagingen… Mag de overheid ook iets van de bedrijven vragen? Wij willen klare afspraken over innovatie en opleiding en over meer diversiteit op de werkvloer.

Want elk talent telt, inderdaad.