Joke Renneboog, Vincent Latré, Emma Latré en Guustje

Het is de laatste dagen nogal bon ton van politieke tegenstanders om naar aanleiding van het Pensioenplan van sp.a allerlei afleidingen omtrent onze visie op het brugpensioen te maken. Laat onderstaand een verduidelijking zijn.

Gelijkgestelde periodes zijn eigenlijk maatschappelijke afspraken over solidariteit van werkenden met wie tijdelijk inactief is. Een bruggepensioneerde is een werkloze en zit dus in een gelijkgestelde periode. Werkloosheid is “in de regel” (als bedrijven bij reorganisaties brugpensioen niet aanwenden als een perverse gouden handdruk bijvoorbeeld) geen keuze, maar tegenslag. Brugpensioen moet dus (net zoals werkloosheid) een uitzondering worden. Iedereen die werkt, draagt namelijk bij aan de welvaart van iedereen (inclusief zichzelf).

sp.a wil dus het systeem van gelijkgestelde periodes behouden maar we willen wel de huidige zwart-wit keuze tussen gelijkstelling of niet, milderen. Er moet dus over die gelijkstellingen kunnen gediscussieerd worden om zo de legitimiteit ervan in een voortdurend wijzigende socio-economische context te bewaken.

Het huidige systeem houdt solidariteit in van mensen met een langere/volledige loopbaan met mensen met een onderbroken loopbaan; ongeacht de hoogte van de opgebouwde rechten.
Een mogelijke hervorming: die 10% mensen met de hoogste pensioenen toenemend solidair maken met de laagste 90 procent. Zo bouw je solidariteit in, in functie van periodieke tegenslag of onderbreking maar ook in functie van structurele tegenslag (denk maar aan een leven lang werken aan een laag loon).

Ik wil ook nog even verwijzen naar de presentatie van Norbert De Batselier over het economisch systeem van morgen, na de financiële en economische crisis:

Opvallend: op slide 39 is het aantal voltijds bruggepensioneerden weergegeven t.o.v. het aantal oudere werkzoekenden. Het aantal bruggepensioneerden stijgt weer sinds het aantreden van de federale regeringen Verhofstadt III t.e.m. Van Rompuy en Leterme…

Bij deze ook een oproep aan Open VLD: laat ons het debat rond brugpensioen niet aanwenden om oudere werknemers te culpabiliseren zodat ondernemingen hun verantwoordelijkheid kunnen ontlopen.
Ik verwijs hieromtrent naar slide 41 van de bijgevoegde presentatie: het is zeer merkwaardig hoe weinig opleiding en training er gevolgd wordt in België; een duidelijke verantwoordelijkheid van bedrijven, me dunkt. Niet zo moeilijk om dan in te zien dat oudere werknemers die hun job verliezen moeilijk terug aan de bak geraken toch?

Gisteren was het internationale mannendag. Geen haan of kip die ernaar gekraaid heeft. Ook spijtig, eigenlijk.

Ondertussen kon mijn site Haiku Herman tot volgende haiku inspireren:

Twee wilde eenden
drijven op mijn vijvertje.
Samen voor immer.

Het is alsof hier de laatste tijd alleen maar dingen verschijnen die rechtstreeks of onrechtstreeks met mijn werk te maken hebben. Dat is enigszins normaal omdat ik daar ook het grootste deel van mijn beschikbare tijd mee bezig ben maar voor diegenen die mijn werk niet zo interessant vinden als ikzelf, beloof ik dat er spoedig beterschap op komst is. In deze post ga ik mij echter nog eens laten gaan.

Gisteren liet Vaira Vike-Freiberga, oud-president van Letland, zich namelijk in The Times furieus uit over het geheime gelobby achter de schermen (van het old boys network) bij de selectie van de eerste president van de EU en de poppenkast die de mannelijke kandidaten spelen door niet te zeggen of ze al dan niet kandidaat zijn voor de functie (mondje toe, dan komt het goe).
Meesterpop van België, Herman Van Rompuy, droeg daar zeker ook al zijn steentje in bij ondanks de schijn alsof hij heiliger dan de paus zou zijn.

VVF pleit voor een transparantere procedure. Dat zou nu toch zo geen zotte vraag mogen zijn toch? Maar ze heeft het ook over een subtiele vorm van seksisme die als een spook in het selectieproces rondwaart:

As male politicians continue to dominate speculation in Brussels, it is the suggestion of tokenism that frustrates her the most. “Those people who say that should wash their mouths out with soap,” Mrs Vike-Freiberga told The Times. “As far as I am concerned they are voicing the deepest and most objectionable prejudice against women. They are saying that we do not have qualified women around and I resent that. It is a lie and we should all protest against that because it implies that somehow talent was distributed only to those with one kind of chromosome.” (lees het artikel verder op de site van The Times)

The Times durft het evenwel geen seksisme te noemen maar verbloemt het onder de term “tokenism“; het NRC Handelsblad heeft er minder problemen mee om een kat een kat te noemen.

Een mens vraagt zich op den duur toch af of men zonder quota ooit seksisme zal kunnen overstijgen en wanneer men gelijke kansen voor mannen en vrouwen echt naar waarde zal schatten… Europa lijkt er alleszins nog niet klaar voor.
Bijna zou je er helemaal moedeloos van worden. Vandaag is echter een heuglijke dag want we horen voor het eerst ook een minister pleiten voor quota voor vrouwen aan de top. Eerder deed senator Sabine De Bethune ook al een wetsvoorstel.
Minister Joëlle Milquet wil minstens 1/3 vrouwen aan de top van overheids- en privébedrijven en krijgt hierbij de steun van de Vrouwenraad. Bedrijven krijgen 7 jaar de tijd om de quota te halen; als ze dat niet doen, volgen er sancties.

Het ziet ernaar uit dat België eindelijk klaar is voor iets dat men in Noorwegen al jaren doet. Hopelijk wil de ministerraad mee want de tijd is rijp.