Joke Renneboog, Vincent Latré, Emma Latré en Guustje

(persbericht) – Lente 2010. Joke Renneboog, enthousiaste voorzitter van een nieuwe curieus-afdeling en vastbesloten haar steentje bij te dragen tot het lokale socio-culturele leven, dient haar erkenningsaanvraag in bij de stad Aalter. Een routineklus, vermoeden wij, in zo’n 200 afdelingen verliep zo’n verzoek even geruisloos als een zacht zomerbriesje. Maar niet in Aalter, waar burgemeester De Crem de touwtjes strak in handen heeft.

Maandenlang willigde Joke braafjes en geduldig alle verzoeken tot motivatie van haar aanvraag in. Ze diende met de glimlach de statuten van curieus vzw (neergelegd op 29/11/2005) in en gaf, nadat dit bevolen werd, persoonlijk toelichting bij de aanvraag op de cultuurraad van 12 oktober 2010.
Sinds vorige week is de kogel eindelijk door de kerk. curieus Aalter kreeg een nul op het rekest “in acht genomen dat aan de voorwaarde geen enkele binding tussen een vereniging en een politieke partij mag bestaan”.

Que? Op zijn minst een vreemde motivatie gezien twee enthousiaste leden uit het college van burgemeester en schepenen zélf een bestuursfunctie in een erkende vereniging opnemen.

Nochtans is het dit niet wat curieus het meest tegen de borst stoot. Wie in andere potten roert, houdt ons eigenlijk niet bezig. Dat het schepencollege in haar beslissing ons fijntjes verwijt dat onze werking niet openstaat voor “alle gezindheden en overtuigingen”, daarvan gaan onze haren rijzen.
Dat onze projecten en activiteiten openstaan voor iedereen is immers een basisprincipe in de missie van curieus (lees deze gerust na op www.curieus.be), en bijgevolg geen dode letter op papier. De schepenen waren dan ook allen welkom om het diverse publiek bij het succesvolle KLIK-project van curieus Aalter (september 2010) te aanschouwen.

Met ons mobiele KLIK-computerklasje leerden wij een ruim en verscheiden publiek kennismaken met de wondere wereld van het nieuwe web. Jong en oud, computerhelden en voorzichtig beginnende Facebookers, progressieve en conservatieve zielen, mannen en vrouwen… vonden in Aalter – tot spijt van wie het benijdt – allen de weg naar ons KLIK-klasje. Nét omwille van die diversiteit wilden we deze internetlessen aankondigen in het gemeentelijk infoblad TotAalter. Helaas, als niet-erkende socio-culturele vereniging bleek het taboe om educatieve en culturele activiteiten te promoten.

Omdat de erkenningsaanvraag toen reeds het voorwerp was van beschamend politiek getouwtrek en almaar uitgestelde beslissingen, nam het bestuur van curieus Aalter noodgedwongen haar toevlucht tot de lobby van hotel Orchidee.

Dat het schepencollege dergelijke educatieve activiteit pur sang als een politieke zet interpreteert, kunnen we alleen maar interpreteren als een zielige uiting van enkele paranoïde lokale politici. Graag wijzen wij er fijntjes op dat curieus met dit veelgeprezen KLIK-project één van de tien laureaten werd voor de prestigieuze E-Dinges awards. Met deze awards geeft de Vlaamse Overheid projecten en organisaties een bemoedigende schouderklop die zich willen engageren om de digitale kloof te dichten.

De cursussen die tijdens deze KLIK-week in Aalter aan bod kwamen (Facebook voor beginners en gevorderden, Kopen en verkopen op internet en informatie opzoeken op het net) werden trouwens onlangs gebundeld in een boek. Deze publicatie werd uitgegeven in samenwerking met onze cultuurvrienden van het Davidsfonds. Wij raden de Aalterse burgemeester en schepenen aan om dit boek, uitgegeven in samenwerking met Davidsfonds en te verkrijgen in de betere boekhandel, even door te nemen, en ons op eventuele politieke uitspattingen te wijzen. Bij eenvoudig beleefd verzoek zijn wij zelf bereid hen een gratis exemplaar te bezorgen.

In dezelfde reeks achterdochtige uitschuivers, noteren wij ook de verbanning naar het kasteel van Poeke voor de inzameling van super 8-filmpjes in het kader van “De Jacht op Super 8”. Opnieuw, dit succesvolle curieus-project (gesteund door de Nationale Loterij en Leader) kan je bezwaarlijk politiek strategisch noemen.

Wij kunnen het bij curieus alleen maar betreuren dat een democratische volkspartij als CD&V Aalter schrik heeft van een sterk en divers middenveld. Laat ons daarbij vooral niet vergeten dat de afwijzing van het Aalter uniek is. curieus erkent zélf 317 afdelingen (een afdeling wordt erkend door curieus als ze jaarlijks drie activiteiten organiseert, een bestuur en een eigen bankrekening heeft). Daarvan hebben iets meer dan 200 afdelingen een erkenningsaanvraag ingediend in hun eigen gemeente, verzoeken die tot op vandaag allemaal vlekkeloos werden ingewilligd. Burgemeester De Crem staat in het Vlaamse socip-culturele landschap wat eenzaam in het ijle te schreeuwen.

Ideologische discriminatie kan niet. Wij vrezen dat meneer de Crem vergeten is dat wij niet langer leven in het bekrompen verzuilde Vlaanderen van de twintigste eeuw. Een socio-cultureel middenveld kan alleen sterk zijn wanneer het ideologisch divers is. Daarom besliste curieus alvast om een klacht in te dienen bij de Cultuurpactcommissie. Deze commissie werd in het leven geroepen om elke de democratisering van de cultuursector te garanderen en elke ideologische discriminatie te bestrijden (bron: http://www.fov.be/spip.php?article629).

Uiteraard zijn wij bereid om op al uw vragen te beantwoorden.

Altijd fijn om in de krant iets te lezen over nieuwe initiatieven in mijn gemeente…

Gisteren stond er in Het Laatste Nieuws een stukje over Aalter Industrie, een nieuwe vereniging onder voorzitterschap van Mieke Vertriest; in 2008 de meest verdienstelijke vrouwelijke ondernemer van het jaar (Womed Award van Markant).

Mieke zweert bij een personeelsbeleid gericht op diversiteit: ouderen, allochtonen en vrouwen. In 2008 sleepte haar transportbedrijf X-TRANS uit Aalter de eerste Pioniersprijs Diversiteit in de wacht. Vanuit mijn beroepsachtergrond verdient ze dus mijn speciale bewondering.

Met haar nieuwe vereniging wil ze een plan uitwerken om vraag en aanbod in de arbeidsmarkt beter op mekaar afstemmen. In Aalter zijn er momenteel immers 357 werkzoekenden (waarvan 56% minder dan een jaar werkloos; de crisis…) terwijl de Aalterse bedrijven 205 openstaande vacatures hebben. We hebben hier namelijk een groot industriepark waar heel wat bedrijven gevestigd zijn.

In Het Laatste Nieuws zegt Mieke:

We verspreiden eerstdaags rechtstreeks naar de bedrijven in de industriezone een zestigtal potentiële kandidaten die we ontvingen naar aanleiding van het debat dat we voerden. Wij willen met onze nieuwe vereniging tegemoet komen aan een prangend probleem waar heel wat bedrijfsleiders mee kampen.

Werkzoekenden rechtstreeks toeleiden naar de vacatures dus; een aanpak die een vrij hoge kans van slagen heeft.

Sinds oktober laatstleden zijn mijn allerliefste en ik verhuisd naar het appartmentje, waarvan jullie in de banner een foto vinden. Het moet wel gezegd worden dat het appartementje ondertussen iets meer (lees volledig) afgewerkt is en we dus allerminst op een bouwwerf verblijven.

Bij het nieuw appartementje hoort ook een nieuw huis- en busnummer. Het huisnummer is 5 en het busnummer is 0A. Inderdaad je leest het goed 0 (nul) A (aaaaa). Als we ons adres moeten geven aan mensen dan moeten wij dat altijd twee keer herhalen, want 0A blijkt een ongewoon busnummer te zijn. En als we post krijgen, blijkt die 0 vaak gewoon niet vermeld te worden. Gelukkig hebben we een lieve postbode die ervoor zorgt dat we de post altijd mooi in ons brievenbusje krijgen.

Het is nochtans niet zo moelijk: Het is op het gelijksvloers (verdieping 0) en dit het eerste appartement links als je binnenkomt (appartement A). Dit heeft Aalter zo beslist voor alle appartementsgebouwen opdat de hulpdiensten gemakkelijk het juiste appartement weten terug te vindne: een cijfer voor de verdieping, en dan een letter, waarvan men vanaf links begint te tellen. Een appartement met nummer 4D is dus het 4de linkse appartement op het vierde verdiep. Zo moeilijk is dat niet.

Maar toch snappen de mensen die niet van zodra er een 0 inkomt. Vrijdag nog naar Telenet gebeld om het adres te laten goedzetten (want er stond: 5A b 6 (dankjewel lieve postbode, want ook deze post krijgen we), en toen bleek dat ze het busnummer 0A niet eens in het systeem kunnen invoeren. Het werd dus uiteindelijk 5A.

Gelukkig hebben we een lieve postbode…

We hebben de radio in ons bureau vandaag voor één keer veranderd van post. Studio Brussel heeft tijdelijk moeten plaatsmaken voor de foute top 128 van Q-music. Kwestie om in de stemming te komen voor de foute party van deze avond.

En mijn twee franstalige collega’s hier worden gewoon zot van die muziek. Maar hélaas heb ik het zeggenschap over de radio. Ze zullen het moeten verduren. Nog maar twee uurtjes meeswingen en we weten wat de meest foute plaat is van dit jaar.

Gisteren was het weer tijd voor de jaarlijkse avondmarkt. In de hoofdstraat, van aan het rusthuis Veilige Have tot aan het station zou er een rode loper moeten gelegen hebben, was er straatanimatie en hielden de winkels tot 23u hun deuren open. Nadien was er een openluchtfuif op de markt.

Die rode loper lag er alvast niet, want door de vele regen en de wind in de namiddag, kon deze klaarblijkelijk niet gelegd worden. Maar gelukkig was dit de enige tegenvaller die het weer veroorzaakte, want al reeds van de vroege vooravond kwam de zon door de wolken piepen. Uiteindelijk was er veel volk op straat.

Het grootste deel van de avond heb ik doorgebracht aan de rotaract stand, alwaar Kenneth, Miguel en Andy cocktails stonden te verkopen. Bij het afbreken van de stand kreeg ik plots de inhoud van een frigobox op mij. Smeltwater en ijsblokjes. Ik was dus een beetje nat.

“Wie laatste lacht, best lacht”, heb ik altijd een leuke leuze gevonden, dus kieperde ik de inhoud van de tweede frigobox volledig over de dader leeg. Aurélie was natter dan mij. hihi!

Toen de stand volledig opgeruimd was, trokken we naar de markt alwaar we ons op het terras gezet hebben van de Chapiteau en daar bleven tot in de vroege uurtjes…

‘t was weer een gezellige avond!