Klacht naar Toezicht Volksgezondheid over Sunparks Kempense Meren

Na ons rampzalig verblijf in Sunparks heeft één van mijn metgezellen ook Volksgezondheid per mail ingelicht van de toestand aldaar.
Bij eerder contact met hen bleek al dat zij reeds op de hoogte waren van een aantal zaken en dat zij Sunparks Kempense Meren onder verscherpt toezicht hadden gesteld.

Ondertussen is uit een aantal reacties op mijn vorige post gebleken dat Sunparks al op de hoogte is van ons tegenvallend verblijf.
Ze deden zich op mijn blog voor als bezoekers van het park die zogezegd wel tevreden waren maar vielen al snel door de mand omdat ze een ip-spoor nalieten.

Eind deze week gaat onderstaand ook per post nogmaals naar Volksgezondheid, alsook naar de Sunparks Groep NV.

Betreft: Opmerkingen na een verblijf in het vakantiedorp Sunparks Kempense Meren

Geachte heer of mevrouw,

Met dit schrijven wil ik de bevoegde dienst op de hoogte brengen van enkele wantoestanden waarmee ik – en tien vrienden – tijdens mijn verblijf van vrijdag 28 augustus 2009 tot en met maandag 31 augustus 2009 in het vakantiedorp Sunparks Kempense Meren ben geconfronteerd. Alvorens onze verschillende opmerkingen op te lijsten wil ik benadrukken dat het niet in mijn aard ligt om de bevoegde instanties te overladen met klachtenbrieven van zodra ik mijn twijfels heb omtrent het naleven van welbepaalde regels. Echter, door de veelheid aan klachten, de ernst van de vastgestelde feiten en het gegeven dat dit park een vrij groot aantal bezoekers heeft, leek het ons raadzaam dit schrijven te richten aan de bevoegde instantie.

In wat volgt zal ik zowel onze klachten over het subtropisch waterparadijs Aquafun, alsook onze klachten over de verblijfsaccomodatie formuleren. Daar we in totaal met 11 het park bezochten hadden we twee huisjes (nr 125 en nr 356), ironisch genoeg vakantievilla’s genoemd, gehuurd.

Reeds bij aankomst in onze huisjes was duidelijk dat er nagenoeg niet gepoetst was. Getuige daarvan stof- en spinnenwebben, een nog vuile vloer, een onwelriekende koelkast, en, als toemaatje, bebloede pleisters in de hoek van een slaapkamer. Dit verklaart natuurlijk de last die een van aanwezigen met een allergie voor de huisstofmijt ondervond vanaf de eerste dag van ons verblijf. Bovendien was het direct duidelijk dat ook het meubilair en de elektrische apparaten slechts weinig aandacht verdienden. Zo trad er in één van de huisjes kortsluiting op van zodra een kookplaat werd aangeschakeld, waardoor koken voor een grote groep onmogelijk werd. Voor dit laatste was het bovendien ten sterkste af te raden om producten uit de supermarkt die zich bevond op het domein te gebruiken want daar vonden we al snel een biefstuk dat – weliswaar met 50% korting – te koop werd aangeboden na het verstrijken van de houdbaarheidsdatum. Wij zijn zeker geen voedingsspecialisten, maar het stukje dat blootstond aan het licht had een duidelijk verschillende kleur van het stukje dat zich onder de op de verpakking gekleefde sticker met nutritionele gegevens bevond (zie foto in e-mail). De verkoper daarop aangesproken meldde dat er steeds eentje over het hoofd kan gezien worden bij het nakijken van de houdbaarheidsdatums. Dit leek aannemelijk, maar als we even verderop een ingevroren gourmetschotel vonden die al meer dan een paar dagen vervallen was, kreeg ons geloof in deze uitspraak toch een flinke knauw.

Omdat we zondag voor elf dienden te koken, zijn we zaterdagochtend naar de receptie gestapt om voormelde problemen aan te klagen wat resulteerde in een upgrade naar een vakantievilla van het type ‘Select’ (nr 156). Vol spanning deden wij onze intrede in een even vuil huisje, maar met werkende kookplaat, doch met schimmel op de muur achter het kinderbedje, een afzuigkap waarvan verschillende onderdelen ontbraken, en een vaatwasmachine die nagenoeg uiteen viel. Na de kleine verhuizing besloten we ons te begeven naar het subtropisch zwemparadijs dat zich bevindt in het centrale gebouw op het domein. Daar sprong direct de tegenstrijdigheid tussen de huisregels die opriepen tot zedig gedrag net buiten het zwembad en de condoomautomaat aan de andere zijde van de ingang in het oog. We ervoeren het dan ook als normaal wanneer we een condoom aantroffen in het kleedhokje, zeker wanneer we dit vergeleken met
wat we ietwat verder aantroffen. Alvorens verder te gaan wil ik benadrukken dat ik in het kader van mijn hobby reeds talrijke zwembaden in binnen- en buitenland heb bezocht zodat ik een vrij goed beeld heb van de ‘standaard’ die in Vlaanderen wordt nagestreefd door toepassing van de VLAREM-wetgeving.

Het plafond in de douche boog sterk door en leek de functie van een spons te vervullen. Het viel me bovendien op dat de betegeling van de grond in de kleed- en doucheruimte bestond uit eenvoudige keramische tegels met brede voegen die courant worden gebruikt in de woningbouw, terwijl deze in de meeste zwembaden die ik eerder bezocht bestaat uit geribde tegels. Deze doucheruimte was niet ver verwijderd van de herentoiletten waar een van urinoirs verstopt was. Als gevolg daarvan stroomde de inhoud van de urinoirs op de grond zodat de zwemmers er met hun blote voeten door een urinewater mengsel konden wandelen en dit vervolgens transporteerden naar het zwembad.
Het voetbassin zou hiervoor een buffer kunnen vormen, maar gelet op de grote hoeveelheid zand dat dit bevatte leek ons dit niet courant gereinigd te worden. In het zwembad ontbraken op verschillende plaatsen tegels, waren roestvlekken algemeen voorkomend, en leken kleine organismen (groene film op rotsblokken en tegels) goed te gedijen. De bodem van het buitenzwembad leek uit zand te bestaan wat opnieuw verraadde dat onderhoud iets is wat men bij Sunparks niet hoog in het vaandel draagt.
Nalatigheid bleek wat mij betreft eveneens uit het buiten werking zijn van talrijke attracties waarmee het park bezoekers ronselt zoals de sauna’s, de bowlingbaan, het klanken lichtspel in een van de glijbanen, enz.

Tot mijn grote spijt lijken wij nog steeds de gevolgen te ondervinden van onze bezoekjes aan Sunparks’ subtropisch waterparadijs. Enkele dagen na onze terugkomst had ik in toenemende mate last van koorts, hoofdpijn, braakneigingen en buikloop. Vermits de symptomen op maandag 6 september reeds een viertal dagen aanhielden, en vooral omdat de buikloop steeds heviger werd en me verhinderde om te gaan werken, heb ik me die ochtend naar een arts begeven die na het overlopen van mijn symptomen en de tijdspanne tussen mijn bezoek aan het subtropisch waterparadijs en het optreden van de symptomen, een virale of bacteri ¨ele besmetting vermoedde. Ondertussen was het duidelijk geworden dat ik niet de enige was van onze groep die met deze symptomen kampte. Immers, tijdens het weekend van zaterdag vijf september waren er vier van de negen vrienden waarmee we het zwembad bezochten ziek geworden. Op één iemand na is iedereen waarmee we het zwembad tweemaal bezochten (vijf van de negen) ziek geworden. Een voedselvergiftiging leek ons vrijwel uitgesloten doordat de symptomen pas enkele dagen na het einde van ons bezoek aan Sunparks optraden, en we, met uitzondering van het ontbijt en een zelfgemaakte spaghetti (saus uit bokalen), steeds iets anders aten. Verder vertoonde niemand ziekteverschijnselen tijdens ons verblijf, en traden de symptomen nagenoeg gelijktijdig op bij de vier besmette personen. Drie van hen hebben op aanraden van hun arts een stoelgangstaal laten onderzoeken op de aanwezigheid van vijandige bacteriën, maar in geen enkel staal werd de aanwezigheid van zulke bacteriën bevestigd wat de artsen een virale besmetting doet vermoeden.
De ernst van de symptomen is tijdens de laatste dagen sterk afgenomen, maar nog steeds is maag-darm transit niet volledig genormaliseerd bij drie van de vier besmette personen.

Ik ben er mij van bewust dat onze analyseresultaten geen oorzaak-gevolg relatie oplevert tussen het zwembadwater en de waargenomen ziekteverschijnselen. Echter, het nagenoeg gelijktijdig optreden van gelijkaardige ziekteverschijnselen bij vier van de vijf personen die tweemaal een aantal uren hebben doorgebracht in Sunparks’ subtropische waterparadijs lijkt me indicatief voor een probleem met het zwembad(water).
Bovendien zou de herkomst van virussen, indien hierop zou getest zijn, eveneens voor discussie vatbaar blijven. De overige vermelde klachten staan uiteraard los van de zwemwaterkwaliteit.

Gelet op het groot aantal gezinnen met kleine kinderen die dit park en het daaraan verbonden subtropisch waterparadijs bezoeken leek het me aangewezen om de bevoegde instantie op de hoogte te brengen van deze situatie, alsook van de talrijke gebreken waar we op botsten tijdens ons verblijf in het park. Bovendien blijkt uit de reacties op ons verhaal dat werd gepost op http://www.onnozelheid.be/ dat anderen gelijkaardige indrukken hebben overgehouden aan hun bezoek aan Sunparks. Ik hoop dan ook dat er een passend gevolg wordt gegeven aan dit schrijven.

U kunt me steeds bereiken voor verdere vragen en/of opmerkingen, alsook om het gevolg van dit schrijven mee te delen.

Hoogachtend,

ir. xxx xxxxxxx